Questa pagina è disponibile anche in italiano.
Leggi in italianoThis page is also available in English.
Read in English
«Jestem. Więc to, co czynię, jest śladem mojej obecności.»
Trzy tworzywa przechodzą przez całą jej twórczość: mahoń i dąb wielkich kompozycji, brąz cykli kameralnych, granit i piaskowiec kute na sympozjach.
Wejdź do sali →
Otwórz kartę dzieła →
Wejdź do sali →
W latach 1970–1997 realizuje ponad piętnaście rzeźb monumentalnych w plenerze, w parkach i na międzynarodowych sympozjach rzeźbiarskich. Pozostają w siedmiu krajach, od Polski po Sardynię.
Wejdź do sali →
Wejdź do sali →
Wejdź do sali →
Wejdź do sali → Polska · Słowacja · Niemcy · Słowenia · Rosja · Austria · Włochy
Atlas · pod gołym niebem Dwadzieścia jeden dzieł, siedem krajów: mapa do przejścia Otwórz działDysk, owal, graniastosłup. Każdy cykl to inny sposób powiedzenia tego samego: obecność i jej ślad.
Dysk jako pole napięcia: Płacz, Oszczep, Skupienie, Wzrastanie, Zbliżenie. Niektóre są swoistymi dedykacjami.
Wejdź do sali →Formy pierwotne pomyślane do przestrzeni otwartej: Ab Ovo w Warszawie, Dziecko na chwilę, Schronienie, obie Cywilizacje.
Wejdź do sali →Twarz zamknięta w graniastosłupie; po otwarciu ukazuje pozytyw i negatyw. Artystka mówi: «To jakby sarkofag naszego życia…».
Wejdź do sali →Popiersia, które uzewnętrzniają stany emocjonalne: Subiektywny I i II, Rozdarty, Scalona.
Wejdź do sali →Wieloelementowe kompozycje w drewnie: Hiroszima, Wygnanie, U progu życia, Ręce.
Wejdź do sali →Nagrobki projektowane na zamówienie przez ponad dwadzieścia lat — i dwie prace z 1982 roku dla Emila Barchańskiego: brąz i płyta.
Wejdź do sali →
Urodzona w Wilnie w 1942 roku, dyplom otrzymała z wyróżnieniem w 1966 roku na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w pracowni prof. Mariana Wnuka. Pracowała w kamieniu, drewnie i brązie, od medalu po pomnik; obok rzeźby malowała i rysowała.
Jej język jest antropocentryczny: posługuje się metaforą, skrótem i niedopowiedzeniem. Pracowała między warszawską pracownią a domem w Kotuniu pod Siedlcami.
Główny zbiór znajduje się w Muzeum Regionalnym w Siedlcach; inne rzeźby są w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku oraz w kolekcjach prywatnych w Europie i Stanach Zjednoczonych. Archiwum wprowadza je w obieg.
Napisz do archiwumW sprawie wypożyczeń, próśb o zdjęcia i uwag: info@wysocka-jonczak.com